Hoe praat je in de klas over Nieuw-Zeeland en Urk? [Artikel Karim Amghar in NRC]

Leraren moeten leerlingen vrij laten praten over de gebeurtenissen in Nieuw-Zeeland en Urk. Na het uiten van hun boosheid denken ze na over wat ze zelf kunnen doen, schrijft Karim Amghar.

Martin Hunter?EPA 

Voordat je de deurklink opent van je klaslokaal moet je jezelf afvragen wat je denkt over de aanslagen in Nieuw-Zeeland en de incidenten in Urk en hoe je daar met je studenten over wil praten. Als trainer en docent houd ik me veel bezig met radicalisering en rechts-extremisme in de klas en in de wijk. Maar nu voel ik zelf ook een rilling door me heen gaan, voordat ik het gesprek in de klas hierover aanga. Dat heeft te maken met de verschrikkelijke beelden die vrijdag uit Christchurch kwamen.

Tegelijkertijd weet ik dat jongeren deze beelden ook hebben gezien. De reacties die ik krijg van sommige collega-docenten en trainers zijn heftig. Sommigen zijn even helemaal klaar met het met elkaar verbinden van verschillende groepen. Anderen vragen mij ‘leefde je ook zo mee in Parijs?’. Weer anderen barsten in woede of tranen uit. Maar het is nu belangrijker dan ooit om in dialoog te gaan over het recente geweld, aanslagen in het algemeen en allerlei vormen van radicalisering in de klas.

De situatie in Urk kunnen we met de aanslagen in Nieuw-Zeeland in ons achterhoofd niet zomaar aan ons voorbij laten gaan. Hiermee bedoel ik niet dat we allemaal gefocust moeten zijn op dit dorpje, maar dat dit ons in onderwijsland en in het jongerenwerk echt aan het denken moet zetten over radicalisering en rechts-extremisme. In Nederland kunnen we preventief nog een hoop doen in de klassen. Niet alleen in dorpen als Urk maar door het hele land moeten we uiteenlopende standpunten bij elkaar brengen in de klassen en jongeren leren omgaan met deze verschillen. We kunnen onze jongeren laten ervaren waarom het zo VET is om in Nederland te leven met al deze verschillen.

Wat kun je zelf doen?

Vrijdagmorgen vroeg een collega tips voor een dialoog over dit thema: ‘jeetje Karim.. hoe moet ik dit nou aanvliegen?’. Deze docent geeft les in een grote stad en heeft een erg diverse groep. Mijn tip was: stel jezelf kwetsbaar op en deel zelf ook jouw gevoel over de gebeurtenissen in een gesprek daarover. Er zal eerst veel woede, boosheid en pijn naar boven komen. Dat is oké. Vervolgens zoeken jongeren automatisch de nuance op en voelen ze aan dat geweld en boosheid geen oplossing bieden. Blijf als docent verdiepende vragen stellen.

Vraag jezelf af en vraag de studenten wat je zelf kunt doen aan rechts-extremisme en jihadistische radicalisering. Vraag hoe je religie en roots kunt gebruiken als kracht in plaats van als belemmering en als middel tot verdeling. Mijn advies is ook om de moorden in Nieuw-Zeeland maar zeker ook de mishandeling van een Marokkaans gezin in Urk aan te grijpen om gesprekken over radicalisering, polarisatie en diversiteit in te bedden in je opleiding. Constructief en structureel in dialoog gaan met studenten over deze thema’s zorgt voor openheid en veiligheid om je ‘echt’ te kunnen uiten. Als studenten zich ‘echt’ in een veilige sfeer kunnen uiten, weet je wat er speelt bij de studenten en kun je daar naar handelen. Als je aanvoelt dat iemand radicaliseert, vraag collega’s dan om hulp in een vroeg stadium. Schenk iemand die radicaliseert perspectief en ruimte om zich te kunnen uiten.

De stok in de hand

Vrijdagmiddag sprak ik een groep jongeren over Nieuw-Zeeland en ook over de gebeurtenissen in Urk. We spraken af dat we de regels van de dialoog zouden respecteren. Dat betekent dat alleen diegene die de spreekstok of zijn pen in de hand houdt, spreekt. De rest is niet alleen stil maar luistert ook aandachtig. We hebben afgesproken alleen vanuit je eigen ik te spreken en dat er genoeg veiligheid moet zijn om je te kunnen uiten. Toen we begonnen, was er meteen boosheid, woede en verdriet. De boosheid was er vooral aan het begin. De aanslagen in Nieuw-Zeeland werden volgens de eerste sprekers niet losgekoppeld van de problemen in Urk. “Het één heeft met het ander te maken… we zien gewoon dat mensen over ons heen lopen, meneer!!” aldus een student.

Toen de stok steeds van hand tot hand ging en jongeren voelden dat al het boze wel gezegd was, gingen ze ook na wat ze zelf konden doen: “We kunnen niet van alles zomaar posten op social media”. “We moeten stoppen met al die haat”. Uiteindelijk heeft deze dialoog ervoor gezorgd dat we afspraken hebben gemaakt:

  1. Als er iets aan de hand is en je voelt je niet oké, meld dit dan in de dialoog in plaats van de confrontatie op te zoeken.
  2. We letten goed op wat we op social media doen. We moeten minder haatzaaien. Haat kan zorgen voor nog meer haat en polarisatie.

En zo waren er nog vele andere afspreken. Dialoog is waardevol en zorgt voor rust. Je ontmoet elkaar van hart tot hart. Dit hebben we nu meer dan ooit nodig.

We moeten investeren in elkaar. Dan pas kunnen we de vruchten plukken van een goede samenleving. De aanslagen in alle delen van de wereld hebben wel degelijk effect op het leven van onze studenten en docenten. Laat het dus niet aan je voorbijgaan en besteed als leraar of als jongerenwerker aandacht aan dit thema in je klas en in je wijk. Want als we dit niet doen, wat blijft er dan nog over voor onze kinderen later?

Bron: https://www.nrc.nl/nieuws/2019/03/15/hoe-praat-je-in-de-klas-over-nieuw-zeeland-en-urk-a3953502

Wees als docent niet expliciet over Zwarte Piet [Artikel Karim Amghar in NRC]

De verharding van standpunten op tv en de sociale media werkt ook door in de klas. Dan werkt het averechts als een leraar met te uitgesproken meningen komt, schrijft Karim Amghar.

Remko de Waal, ANP

Ik merk in de klassen waar ik kom dat in de laatste maanden van het jaar (oktober, november en december) een ongemakkelijke sfeer ontstaat bij thema’s als Zwarte Piet. Deze ongemakkelijke sfeer zorgt alleen maar voor meer afstand tussen docent-student en student-student.

Ten eerste ontstaat er een zekere verharding. Docenten en studenten die normaal de nuance opzochten, zijn nu keihard in hun mening. ,,We houden bij dit soort onderwerpen veel minder rekening met elkaar… dat vind ik gewoon jammer” aldus één van de studenten in de klas met wie ik een dialoog voerde over dit thema. Deze verharding zie je niet alleen in het klaslokaal, maar ook op straat. Volgens mij heeft deze verharding te maken met de rolmodellen in dit thema. Die zie je op tv en de sociale media radicaler worden. Dit is een slechte ontwikkeling voor het klaslokaal. Je kunt namelijk met één opmerking in de klas als docent alle inspanningen voor onderlinge verbinding ongedaan maken.

Het tweede wat ik heel veel zie is dat docenten het gesprek volledig uit de weg gaan. Dit kan zijn vanwege angst, desinteresse of vermoeidheid. ,,Jeetje alweer, dat Zwarte Piet gezeur… ieder jaar hetzelfde rond deze tijd… ben er een beetje ziek van” aldus één van de docenten die ik gesproken heb. Begrijpelijke reactie in een gesprek met iemand die begrijpt dat dit niks persoonlijks is. Maar in de klas valt zo’n reactie erg slecht. De student kan voor, tegen of in het midden zitten maar bij zo’n opmerking toch radicaal reageren.

Het stimuleren van diversiteit is dan een belangrijk onderdeel van de oplossing. Ik zeg ook altijd dat iedereen een product is van haar of zijn omgeving. Het is dan ook goed om studenten van verschillende achtergronden, religies en genders met elkaar in contact te brengen. Bij één VO-school doe ik een waardevol project waarbij we studenten van drie totaal verschillende scholen (religies, achtergronden e.d.) bij elkaar brengen en laten samenwerken. Dit zorgt voor waardevolle, scherpte maar vooral inspirerende gesprekken.

Nuance is van grote waarde in een gesprek over bijvoorbeeld Zwarte Piet. Creëer veiligheid in je klaslokaal voor álle meningen, voor en tegen. Wees je als docent bewust van je eigen mening en druk deze niet door, ook niet met opmerkingen waar een boodschap achter ligt. Zorg er vooral wel voor dat je studenten kritisch laat nadenken over zichzelf, hun roots, religie en beweegredenen.

Bron: https://www.nrc.nl/nieuws/2018/10/30/wees-als-docent-niet-te-expliciet-over-zwarte-piet-a2753236 

Hoe praat je over religie in de klas? [Artikel Karim Amghar in NRC]

Religieuze leerlingen moeten zich altijd verdedigen en dat creëert onnodig spanningen, aldus Karim Amghar.

ANP Xtra Robin Utrecht 

Door: Karim Amghar

Religie is een beladen onderwerp aan het worden. Wat in het verleden spiritualiteit was, wordt nu een bedreiging, op de werkvloer en in de bestuurskamers. Wie een religie bekritiseert, wekt woede op. Het praktiseren van een religie wordt gezien als slecht tot het tegendeel is bewezen.

Dit is nergens zo zichtbaar als in het onderwijs. Ik heb als trainer vaak gesprekken met docenten, studenten en teamleiders over het bespreekbaar maken van ‘moeilijke onderwerpen’. Zelfs als ik zeg dat ik moslim ben (als dat al niet zichtbaar is) stelt men mij bijna direct vragen als “wat vind je van de positie van vrouwen?” Of “wat vind je van het invoeren van de sharia in Nederland?” Met andere woorden, bewijs eerst even dat je niet aan de verkeerde kant staat en dan pas kunnen we een goed gesprek met elkaar voeren.

Zich moeten verdedigen

Die sfeer heerst ook in het klaslokaal. Religieuze jongeren hebben constant het gevoel zich te moeten verdedigen. Dit maakt de gesprekken over religie moeilijk. Veel docenten hebben het gevoel dat ze op eieren lopen want door deze spanning kunnen jongeren nauwelijks kritiek aan.

Zo ontstaat een wisselwerking waarbij de docent kritisch is, de student het gevoel heeft aangevallen te worden en zich te moeten verdedigen en dus vervelend reageert. Hierdoor wordt de docent boos en stuurt hij de student vaak weg of gebruikt die zijn/haar autoriteit om het gesprek een andere wending te geven.

Tijdens een training over diversiteit in een klas viel mij dit op. De docenten zeiden meteen dat studenten zich gewoon aan de regels in Nederland moeten houden. ,,Als de Islam dit tegenhoudt, dan moeten we dit wel aanpakken”, voegden ze daar aan toe. Het gesprek ging puur over diversiteit en wat diversiteit met zich meebrengt.

Een docent had al heel lang de behoefte om hierover te praten. Ik ben toen een keer met deze docent de klas in gegaan om religie bespreekbaar te maken. Aan het begin merkte ik dat zowel de docent als de student er heel veel moeite mee had. De sfeer was gespannen, veel jongeren die normaal graag mee praten, keken vooral naar beneden.

Jezus

We besloten met zijn allen dus om eerst een veilige sfeer te creëren. ,,Gewoon chill kletsen over religie en waarom dit belangrijk is” was mijn opmerking. Er kwamen mooie, persoonlijke verhalen naar boven. De sfeer werd ontspannen en dit was ook zichtbaar aan de docent. ,,Dat dit ook bij jouw religie hoorde wist ik echt niet.. wij hebben dit ook” aldus de desbetreffende docent, toen hij hoorde dat moslims net als christenen geloven in Jezus.

Wat je vooral niet wilt is dat een docent boos het gesprek domineert in het klaslokaal. Je wilt dat er een ontspannen “chille” sfeer is zodat het gesprek relaxed en ontspannen kan verlopen. In een veilige, sociale context komen studenten makkelijker los, kunnen ze tegen kritiek en kunnen ze competenties leren om kritisch te denken.

Laat het gesprek niet te beladen zijn, dat gaat ten koste van de inhoud. Docenten zijn ook maar mensen met gevoelens. Het is dus oké dat je in sommige gevallen een onaangenaam gevoel hebt bij bepaalde uitspraken. Probeer als professional dit gevoel soms te uiten door te inspireren en niet met boosheid over te halen. Met boosheid creëer je alleen maar sociaal wenselijk gedrag tijdens de les. Eenmaal buiten het klaslokaal ontwikkelen de radicale ideeën van de student in kwestie zich alleen maar door.

In veel klassen waar ik ben geweest voor een training is de sfeer bij onderwerpen als religie gespannen. Hier hebben we als Nederland nog een hoop te winnen. Daarvoor moeten we als overheid stappen ondernemen om het gesprek over religie relaxed te houden en het goede voorbeeld te geven. Op dit moment is er teveel egomanie en trots bij het gesprek over religie in de politiek. Er is geen hulp voor mensen die radicaliseren maar alleen straf. Terwijl er genoeg bewijs is dat alleen straffen niet werkt. Laten we rustiger omgaan met religie, vrijheid en kalmte te creëren in de klaslokalen zodat het spoedig weer alleen maar hoeft te gaan over inspirerende dingen!

Bron: https://www.nrc.nl/nieuws/2018/07/12/hoe-praat-je-over-religie-in-de-klas-a1609771

 

Dijkhoffs verplichte lessen creëren ‘tweederangs burgers’ [Artikel Karim Amghar in NRC]

Extra les in democratie degradeert inwoners van ,,probleemwijken”, vindt docent Karim Amghar.

ANP PHOTO XTRA Koen Suyk

Door Karim Amghar

De VVD wil ouders in ,,probleemwijken” verplichten om kinderen naar het kinderdagverblijf te sturen. Ook moeten er verplichte lessen worden ingevoerd over democratische waarden en tradities. Criminelen moeten er dubbel zo hard worden gestraft als normaal. Fractievoorzitter Klaas Dijkhoff wil dat het kabinet wijken selecteert waarin meer dan 50 procent van de inwoners van niet-westerse afkomst is, de werkloosheid hoog is, de criminaliteit hoog is en het opleidingsniveau laag is. Alsof deze elementen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Gelukkig ziet zijn partijgenoot premier Rutte (er niets in.

Als docent voor alle Nederlanders, ongeacht afkomst, religie of gender, schrik ik me te pletter bij het lezen van dit plan voor zogenoemde “probleemwijken”. Tijdens dialogen door het hele land met studenten uit dit soort wijken hoor ik de gevolgen: ,,Ik voel me tweederangs burger, ik word gewoon niet gezien als een Nederlander.” Als je vaak genoeg iemand een label geeft van tweederangs burger of burger van een probleemwijk, gaan mensen zich hiernaar gedragen. Als je in één adem benoemt dat je wijken aanpakt met meer dan 50% niet-westerse afkomst, werkloosheid en hoge criminaliteit wek je de indruk bij de studenten dat die etiketten bij elkaar horen.

De VVD wekt de indruk dat de studenten in deze wijken en scholen gedoemd zijn om te falen, als deze partij niet als een superheld ingrijpt. Het tegendeel is waar. Alleen in deze wijken komen verplichte lessen over democratische waarden en tradities. Als studenten op deze manier als uitzondering worden gezien zullen ze er natuurlijk niet met hart en ziel achter staan. Om beter te participeren in de samenleving moeten studenten zich juist geen uitzondering voelen.

Weerstand

Als je onderdelen verplicht vanuit de noemer, jij bent minder dus hebt dit meer nodig dan de ‘normale Nederlander’, dan krijg je enorme weerstand. Dat heb ik als onderwijsontwikkelaar en docent gemerkt. Dit is erg slecht voor de studenten maar zeker ook voor de docenten. Ik zie dat docenten het al moeilijk genoeg hebben om een veilig klimaat te scheppen in de klas, waarin alles kan worden besproken. Met dit soort maatregelen wordt dit alleen maar lastiger.

Natuurlijk wil ik ook dat iedereen de Nederlandse taal perfect spreekt, dat iedereen in vrijheid en veiligheid door zijn wijk en school kan lopen. Maar dit creëer je niet door nog meer extra verplichtingen op te leggen aan wijken en scholen die het al moeilijk genoeg hebben. Dit creëer je door samen met de mensen uit deze wijken en scholen plannen te bedenken. Hierdoor zorg je voor een curatieve en preventieve oplossing.

Docenten die ik spreek, zeggen dat het beleid te vaak gemaakt wordt door mensen die totaal niet weten hoe het is om les te geven in dit soort wijken. ,,Ze denken dat onze scholen gevangenissen zijn en dat de problemen opeens verdwijnen, als ze maar genoeg verplichtingen onze kant op gooien”, zegt een docent uit Rotterdam. ,,We moeten hiermee kappen en met onze kinderen werken aan een vruchtbare toekomst. Veel kinderen, want het zijn vaak gewoon kinderen, willen diep van binnen gewoon gezien worden als gelijke. Hiermee creëer je nog meer afstand en polarisatie.”

VVD’ers moeten dus in mijn optiek veel meer in gesprek met de mensen uit deze wijken en scholen en samen tot een oplossing komen met bijvoorbeeld de studenten en docenten zelf. Want we kunnen veel efficiënter en effectiever omgaan met ons onderwijs. Verplichten en onderscheid maken is efficiënt en ineffectief. Op naar goed onderwijs en een goede toekomst voor ons allemaal! Kijk bijvoorbeeld naar een oude “probleemschool”, het Calvijn college in Amsterdam. Deze school is volledig getransformeerd van “probleemschool” naar geliefd college door intensief samenwerken, niet door over de schutting gegooide verplichtingen.

Bron: https://www.nrc.nl/nieuws/2018/09/21/verplicht-les-voor-tweederangs-burgers-a1626091

Bezoek aan het Koningshuis!!

Onze Karim Amghar was uitgenodigd om naar het Koningshuis te gaan om de Koning en Koningin te ontmoeten. Deze uitnodiging is voort gekomen uit het warme en inspirerende werk dat hij doet vanuit WijWijs. Met name het project waarbij hij rolmodellen in wijken in hun kracht zet op het gebied van werkgelegenheid. Veel jongeren voelen namelijk dat ze met een niet-westerse achtergrond moeilijker aan een baan komen, met name ook omdat veel mensen in hun omgeving dit hebben meegemaakt.

Discriminatie en racisme hoef je namelijk niet zelf mee te maken om het te voelen en ervaren. Daarom hebben we rolmodellen (jongeren met een niet-westerse achtergrond) in hun kracht gezet en laten zien dat er zeker mogelijkheden zijn. Dat neemt niet weg dat er nog veel werk te doen is aan de kant van de arbeidsmarkt.

“Het was een enorme eer om als Marokkaanse Nederlander de Koning en Koning te ontmoeten. Ik heb ze de hand geschud en even kort met ze gesproken. Met name met Koningin Maxima, we hebben kort gesproken over de sociaal maatschappelijke uitdagingen. Het was geweldig!!” Aldus Karim Amghar

Wij(Wijs) zijn verhuisd :D

WijWijs is dankzij uw steun gegroeid tot een serieuze onderneming. Hierdoor kunnen we nog veel meer betekenen voor de Nederlandse samenleving.

Vanuit onderwijs, jeugdzorg en de gemeenten bereiken we veel mensen en lukt het ons stap voor stap de polarisatie te bestrijden en verbinding te creëren. Daarbij helpen onze trainers en onderwijsontwikkelaars om te komen tot goede kwaliteit.

Omdat de aanvragen steeds groter worden hebben we een groter team en zijn we daarom verhuist naar een groter pandje! We zijn verhuist (per 1 maart 2018) naar de Hoekeindsehof 8 in Bleiswijk.

Kom je gauw een lekker kop koffie drinken om te kijken hoe we elkaar kunnen versterken? 😀

4 kanjers 4 prachtige workshops

#verbinding blijkt toch weer de sleutel!

In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen hebben we vanuit WijWijs 4 workshops mogen geven in Den Haag.

We hebben middels de talking stick methodiek en casussen gesproken over de belangrijke thema’s die nu spelen in de Nederlandse samenleving. “dialoog werkt zoveel beter dan discussie, kunnen ze dit niet beter ook in de tweede kamer doen?” aldus één van de studenten. Samen met de kanjers Karim Amghar, Jamila Bijjir, Nora Kasmi en Rachid hebben we de trainingen mogen verzorgen bij 3 verschillende scholen in Den Haag. We hebben verbinding kunnen creëren ondanks er veel uiteenlopende meningen waren. De conclusie was dat je ervan leert om in contact te komen met mensen die heel anders denken dan jij, zie dat niet als gevaar maar als kans om elkaar te inspireren!

#StraatGesprekken | #StraatGesprekken

WijWijs gaat aan de slag met nieuwe methodiek #StraatGesprekken.

“De methodiek is ontstaan door gebrek aan jongeren in de zaal” zegt Karim Amghar. Tijdens een bijeenkomst voor jongeren kwamen in Hilversum erg weinig aanmeldingen binnen. Dit bate de gemeente zorgen want het is blijft de bedoeling om samen met jongeren te werken aan de toekomst van jongeren. Toen ze vraag werd neergelegd om de bijeenkomst inclusief dialoog en schrappen bracht Karim Amghar (WijWijs) een methodiek aan genaamd #StraatGesprekken. De methodiek brengt het gesprek naar de straat. De stellingen van de dialoog worden iets aangepast.

Karim en collega’s van de gemeente Hilversum gingen de straat op om het gesprek aan te gaan. Dit is erg positief ontvangen door de studenten. Zo zijn de studenten in hun eigen comfort zone en maakt het praten gemakkelijker. Daarbij weet Karim de juiste vragen te stellen en de jongeren op hun gemak te stellen. De vragen varieerde van verbinding en diversiteit tot radicalisering en je niet thuis voelen. “de jongeren waren erg openhartig met name toen er genoeg veiligheid was” zegt Karim.

Het blijft een methodiek te zijn die erg goed aanslaat en wat we waarschijnlijk vaker van gaan horen en zien!

Karim Amghar als gastspreker bij Symposium Superdiversiteit Inholland

Symposium Superdiversiteit, Beeldvorming en Studiesucces

Save the date: 9 november 2017
Locatie: Hogeschool Inholland Rotterdam

Graag brengen wij u op de hoogte van dit symposium op 9 november bij Inholland Rotterdam.

Superdiversiteit: iedereen behoort tot een minderheid
In steden als Amsterdam en Rotterdam gaat het inmiddels over superdiversiteit: iedereen behoort tot een minderheid. Dat is iets waar (aankomende) professionals mee om moeten leren gaan en hogescholen dus op in moeten spelen. Het gaat daarbij om gelijke kansen op studiesucces, contact leggen met medestudenten en het thuis voelen binnen de onderwijsomgeving.

Onderzoek in Rotterdam en Diemen
Een breed samengesteld onderzoeksteam heeft de thema’s Superdiversiteit, Beeldvorming en Studiesucces onderzocht op twee locaties van Inholland. In Rotterdam bij de opleidingen Business Studies en Social Work, en in Diemen bij opleiding Business Studies. Studenten, docenten en contacten in het werkveld zijn geïnterviewd over hun ervaringen en opvattingen ten aanzien van deze thema’s door het onderzoeksteam bestaande uit Guido van Walraven, Machteld de Jong, Jeany Beelen, Judith Logger, Olav Peschar, Ed Zwakman en BKM-student Jet Strooper.

Het programma

  • 14:00 uur inloop
  • 14:30 uur opening door Jet de Ranitz, voorzitter College van Bestuur.
  • 14:40 uur presentatie onderzoeksresultaten door Machteld de Jong, lector Diversiteitvraagstukken.
  • 15:00 uur gastspreker Sezgin Yilgin, rayondirecteur Rabobank Rotterdam Zuid. Yilgin schreef samen met Arjan Erkel het boek Generatie YEP (Young Ethnic Professionals): een nieuwe hoogopgeleide multiculturele generatie.
  • 15:20 uur gastspreker Thom Geurts, docent-onderzoeker interviewt Rachid Bal, voorzitter Contactorgaan Moslims en Overheid (CMO), over identiteitsvorming van Nederlandse jongeren met een moslimachtergrond.
  • 15:40 uur gastspreker Karim Amghar, docent en onderwijsontwikkelaar. Amghar is onder andere bekend van debatten in Het Lagerhuis en De Wereld Draait Door. Ook verzorgt hij kansendialogen op scholen waarbij hij in gesprek gaat met jongeren over diversiteit, discriminatie en gelijke kansen.
  • 16:00 uur interactieve en muzikale afsluiting met Peter de Jong, troubadour en componist.
  • 16:20 uur afsluiting en vooruitblik Eric Westhoek, domeindirecteur Business Finance en Law.

Selvi Ayranci, directeur Credit Europe Bank, zal de rol van de moderator op zich nemen tijdens dit evenement.

Na afloop is er uitgebreid de gelegenheid ervaringen met elkaar uit te wisselen tijdens een borrel.

U kunt zich hieronder aanmelden voor het symposium.

 

 

Bron: https://www.inholland.nl/onderzoek/kenniscentrum-de-gezonde-samenleving/dynamiek-van-de-stad/symposium-superdiversiteit-beeldvorming-en-studiesucces/

WijWijs bouwt E-Learning om Radicalisering te voorkomen

“docenten zijn op zoek naar handvatten, lesmateriaal en methodieken. De WijWijs E-Learning #jijikendewereld biedt dit voor de docenten en studenten”

WijWijs heeft een E-Learning omgeving gebouwd genaamd #jijikendewereld. Deze E-Learning omgeving gaat over de huidige maatschappelijke problemen en biedt handvatten voor docenten, jongerenwerkers en andere professionals. Op een interactieve manier kun je het gesprek aan gaan. In de E-Learning kun je leuk en informatief lesmateriaal vinden en informatief beeldmateriaal. Aan de hand van het beeldmateriaal kun je met elkaar in dialoog middels de Talking Stick methodiek (ook deze staat beschreven in de E-Learning).

Daarnaast is er een app aan gekoppeld (te downloaden in de Play Store en de Apple Store) waardoor de studenten mee kunnen doen aan een Quiz. De telefoon is dan direct gekoppeld aan bijvoorbeeld het smartboard of de computer van de docent.

Interesse in de omgeving? Neem dan spoedig contact op!